อันโด นัทส์...ขนมหวานละลายใจ

 

 

 

         ในสายตาคนนอกที่สนใจความเป็นญี่ปุ่น สิ่งหนึ่งที่คนบ้านเรามองเห็นผ่านสื่อมากมายก็คือ ค่านิยมในการเคารพวิชาชีพแต่ละวิชาชีพของคนญี่ปุ่น ไม่ว่าคุณจะทำงานเป็นอะไร หากว่าทำยอดเยี่ยม คุณจะถูกยกระดับเป็น "เซ็นเซ" หรือว่าอาจารย์ในแต่ละด้านที่ถนัด ไม่ว่าจะเป็นนักเขียนการ์ตูนไปจนถึงช่างไม้ ล้วนได้รับการยกย่องเช่นเดียวกัน

          ความคิดเหล่านี้ ถูกนำเสนอให้เราเห็นผ่านรายการโทรทัศน์อย่างรายการ "ทีวีแชมเปี้ยน" รายการนี้คนส่วนใหญ่อาจจะจดจำแต่ตอนแข่งกันชิมอาหาร แต่อย่าลืมว่าช่วงที่นำเสนอการแข่งขันของคนแต่ละอาชีพก็น่าสนใจไม่แพ้กัน

          และที่ผมสนใจก็คือ ความภูมิใจเหล่านี้ ถูกมองผ่านมังงะ(หนังสือการ์ตูน)ของญี่ปุ่น ที่นำเสนอการ์ตูนที่เจาะลึกลงไปถึงวิถีชีวิตของคนในแต่ละอาชีพ

          อาชีพที่ถูกนำมาทำเป็นมังงะมากที่สุดก็คือ อาชีพคนทำอาหาร อาจจะเป็นเพราะว่า อาชีพนี้เป็นอาชีพที่ใกล้ตัว วิธีการทำอาหารจึงอธิบายได้ไม่ยากเมื่อเทียบกับการซ่อมรถของคนทำอาชีพซ่อมรถ(แหม แค่อธิบายส่วนประกอบรถยนต์แต่ละส่วนก็ชวนเหนื่อยจนเหงื่อออกแล้ว) และอ่านทีไร แน่นอนว่า เรียกน้ำลายความอยากอาหารได้มากโข

          อันโด นัทส์(Ando Nuts) หนังสือการ์ตูนเรื่องใหม่ของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ คอมมิคส์ ก็เป็นหนึ่งในมังงะเกี่ยวกับการทำอาหาร

          แต่อาหารคราวนี้ คือ ขนมญี่ปุ่น

          พูดแล้วน้ำลายไหล เพราะเวลาผ่านไปร้านยามาซากิที่ไร มักจะมีไดฟูกุติดไม้ติดมือออกมาทุกที

          "กินแต่ขนมคนแก่เนอะ" เพื่อนผู้สันทัดกรณีด้านญี่ปุ่นมักชอบเตือน แต่ทำไงได้ ไส้ถั่วกวนในขนมมันช่างยั่วใจเสียนี่

          เข้าเรื่องดีกว่า เปิดการ์ตูนมาหน้าแรกเราจะเห็นพิธีสำเร็จการศึกษาของสถาบันผลิตปาติซิเย่(patisserie)

           ปาติซิเย่คือ คนทำขนมแบบตะวันตก อย่างพวก เค้ก อะไรประมาณนี้

          อันโด นัทสึ(คนญี่ปุ่นออกเสียงตัวเอสว่า สึ ครับ เลยต้องอ่านว่า นัทสึ แทนที่จะเป็นนัทส์) นางเอกของเรื่องเพิ่งจบจากสถาบันนี้มาหมาดๆ เธอออกหางานตามร้านขนมสไตล์ตะวันตก แต่ดันจับผลัดจับผลูได้งานที่ "มังเง็ทสึโด" ร้านขนมญี่ปุ่นร้านเล็กๆที่ทำขนมญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม

          แม้จะเป็นร้านขนมร้านเล็ก แต่ก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของคนในร้านที่ประกอบไปด้วย นายหญิงผู้อ่อนโยน อุเมคิจิ หัวหน้าคนทำขนม ทาเคคุระ ลูกมือทำขนม และอันโด นัทสึ สมาชิกใหม่ของร้าน

          ท่ามกลางการเปลี่ยนผ่านของยุคสมัย คนญี่ปุ่นรุ่นใหม่ที่ชื่นชอบขนมตะวันตก เริ่มที่จะเฉยชากับขนมญี่ปุ่นซึ่งมีถั่วกวนเป็นส่วนประกอบหลัก คนที่ทานขนมญี่ปุ่น(ในเรื่องนี้) จึงมีเพียงคนเฒ่าคนแก่เท่านั้น

          นี่จึงเป็นโจทย์หลักของคนในร้านที่จะต้องปรับปรุงสูตรขนม ซึ่งโชคดีได้อันโด นัทสึผู้เชี่ยวชาญด้านขนมตะวันตกมาประสานรูปแบบและรสชาติขนมแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมที่คนในร้านยังรักษาไว้ เรียกได้ว่า ขนมชนิดที่จะออกแบบขึ้นมาใหม่ต้องไม่ละทิ้งจิตวิญญาณของความเป็นญี่ปุ่น

          ขนมฟิวชั่นแบบตะวันออกปะทะตะวันตกนี้ คงจะเหมือนกับชื่อของนางเอก อัน แปลว่า ถั่วกวน และโดนัทส์ เป็นขนมฝรั่ง ซึ่งจะมีหน้าตาเป็นอย่างไรบ้าง คงจะต้องตามดูในเล่มต่อๆไป

          นอกจากนี้ ในเรื่องยังสอดแทรกวัฒนธรรม และค่านิยมของคนญี่ปุ่นไว้อย่างน่าสนใจ อย่างเช่น ประเพณีฉลองวันผู้บรรลุนิติภาวะ ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายกับลูกน้อง ซึ่งสอดแทรกไว้ในเรื่องอย่างน่าสนใจ

          เป็นมังงะอีกเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกถึงความหวานที่ปลายลิ้นจริงๆ

 

 

edit @ 28 May 2009 21:20:14 by ณัฐกร เวียงอินทร์

edit @ 14 Sep 2009 12:22:13 by ณัฐกร เวียงอินทร์

Comment

Comment:

Tweet

สนุกดี ออกมาอีกเยอะๆเน้อ

#4 By (112.142.118.84) on 2010-05-27 11:39


จังหวะดี ๆ จะหามาอ่านครับ

ป.ล. รูปสวยดีอ่ะครับ ตกแต่งป่ะครับ ท้องฟ้าสวย

#3 By ขอบฟ้า on 2009-05-28 16:27

อ่านแล้วน้ำลายไหล

ก่อนนี้พักอยู่กะเพื่อนที่ทำงานเป็นแอร์สายการบินJALเลยได้มีโอกาสทานขนมอร่อยๆอยู่บ่อย แต่ที่ชอบมากที่สุดก็คือดังโงะ แม้มันจะผ่านมา1วันกว่าถึงมือ(ปาก)แต่มันก็ยังนุ่มลิ้นชวนกินคะ

#2 By ::burnitbytatar:: on 2009-05-28 16:19

ว้าวๆๆๆๆ การ์ตูนของกิน

ต้องเอามาอ่านบ้างแล้ว

#1 By Tammada on 2009-05-28 16:04